W pewnym momencie praktycznie każdy rodzic lub opiekun życzy sobie, aby istniał sposób, aby na zawsze chronić małe dziecko przed bólem i cierpieniem życia, aby zachować delikatne poczucie niewinności i magiczny, nieskażony cud, który definiuje dzieciństwo. Niestety, niezależnie od tego, jak bardzo chcielibyśmy inaczej, realia życia i straty nie mogą być ignorowane i będą przeszkadzać pomimo naszych najlepszych starań.
Z tego powodu wielu rodziców i opiekunów zastanawia się, jak w razie potrzeby omówić temat śmierci z dzieckiem, czy to z powodu utraty bliskiego członka rodziny, bliskiego krewnego lub przyjaciela - czy też spowodowanego tragedią w innym miejscu na świecie niż otrzymuje znaczący zasięg medialny. Oto kilka sugestii, które pomogą Twojemu dziecku lepiej zrozumieć i poradzić sobie z rzeczywistością śmierci i śmierci.
Bądź szczery i bezpośredni
Chociaż możesz pokusić się o stosowanie "łagodniejszych" terminów z dzieckiem podczas wyjaśniania pojęcia śmierci, powinieneś unikać używania eufemizmów , szczególnie w przypadku dzieci w wieku około sześciu lat lub młodszych. Każdy rodzic, którego żałuje, mówiąc dziecku siedzącego na tylnym siedzeniu samochodu, że przyjadą "wkrótce" - tylko po to, by usłyszeć "Czy jesteśmy tam jeszcze?" 60 sekund później - rozumie, że małe dzieci często interpretują to, co mówią dosłownie. Tak więc wyjaśnienie śmierci dziadka przez powiedzenie dziecku, że "śpi" lub "wyjechało w długą podróż", prawdopodobnie wywoła dodatkowe pytania, takie jak "Kiedy się obudzi?" lub "Kiedy ona wróci?"
Ponadto bycie pośrednim w związku ze śmiercią może faktycznie skomplikować reakcję życiową dziecka, wywołując niepotrzebne obawy, ponieważ dzieci nadal przetwarzają to, co im powiedziano. Korzystanie z eufemizmu, na przykład "Straciliśmy babcię", może na przykład sprawić, że twój syn lub córka będą się martwić, że inny ukochany zniknie za każdym razem, gdy usłyszy, że ktoś odchodzi.
Podobnie, mówienie dziecku, że zmarły członek rodziny "bierze długą drzemkę" może sprawić, że twoje dziecko przestraszy się, gdy powiesz mu, że jest w czasie drzemki.
Posłuchaj, następnie wytłumacz, następnie odpowiedz
Bez względu na to, czy ukochana osoba zmarła w wyniku długiej choroby, na przykład, lub może niespodziewanie z powodu wypadku drogowego, najpierw należy zapytać dziecko, co wie o tej sytuacji . Dzieci często postrzegają lub wyczuwają zaskakująco więcej niż dorośli zdają sobie z tego sprawę. Słuchając tego, co wie twoje dziecko, lub myśli, że on wie, możesz przedstawić krótką relację o śmierci, która dostarcza tylko tyle szczegółów, ile czujesz, że twoje dziecko potrzebuje lub może je przyswoić, jednocześnie zwracając się do każdego ze swoich początkowych pytań. pytania lub błędne wyobrażenia.
Zdolność dziecka do rozumienia pojęcia śmierci zmienia się wraz z wiekiem, więc powinieneś wyjaśnić śmierć w odpowiedni dla wieku, ale uczciwy sposób . Ogólnie rzecz biorąc, powinno wystarczyć, aby powiedzieć dziecku w wieku sześciu lub mniejszym, że ciało osoby "przestało działać" i "nie można było naprawić". Sześcio- do dziesięciolatkowie zwykle do pewnego stopnia uchwycą ostateczność śmierci, ale często obawiają się, że śmierć jest "potworem" lub w jakiś sposób "zakaźnym", więc twoje wyjaśnienie powinno zawierać pewność, że to się nie wydarzy.
Osoby zbliżające się do nastolatków lub nastolatków zazwyczaj zaczynają rozumieć wieczną naturę śmierci, ale także zaczynają zadawać "wielkie pytania" życiowe dotyczące ich śmiertelności i sensu życia.
Po wysłuchaniu dziecka, a następnie uczciwemu wyjaśnieniu sytuacji, pozwól dziecku zadawać ci pytania - jeśli on lub ona ma na to ochotę. Młodsze dzieci zazwyczaj zadają pytania o charakterze praktycznym, takie jak miejsce, gdzie kochani są teraz lub zwierzęta domowe idą do nieba. Odpowiedzi na takie pytania należy udzielać szczerze i cierpliwie, a także przygotować się do zadawania dziecku podobnych pytań w nadchodzących dniach i tygodniach.
Starsze dzieci, takie jak nastolatki i nastolatki, mogą początkowo nie zadawać żadnych pytań, ale należy jasno powiedzieć, że możesz porozmawiać, jeśli / kiedykolwiek zechce.
Bądź rodzicem, ale pozwól swoim dzieciom być dziećmi
Wreszcie, ważne jest, aby pamiętać, że rodzice (i dorośli w ogóle) często zbytnio koncentrują się na swoich zmartwieniach i nieszczęściach i mogą stracić z oczu fakt, że dzieci nie są "mini-wersjami" samych siebie. Innymi słowy, tylko dlatego, że ciągle myślisz o śmierci bliskiej osoby, nie zakładaj, że twoje dziecko ciągle myśli o stracie. Dzieci, szczególnie młodsze, mają niezwykłą zdolność do skupienia się na czymś poważnym na minutę i do śmiechu lub zabawy z całkowitym porzuceniem następnego.
Dlatego też, jako rodzic, powinieneś unikać projekcji swojej reakcji żalu na swoje dziecko. Niezależnie od tego, jak się czujesz, postaraj się uczciwie ocenić, w jaki sposób informacje o śmierci wpływają na Twoje dziecko. Obserwuj na przykład zmiany nastroju lub zachowania, takie jak odstawanie, konieczność dotykania lub przytulania, problemy ze snem, ataki paniki lub skargi na fizyczne dolegliwości. Mogą to być oznaki, że twoje dziecko nie radzi sobie skutecznie z porażką.
> Źródła:
"Rozmowa z dziećmi o śmierci." www.hospicenet.org . Źródło: 15 grudnia 2012 r. Http://www.hospicenet.org/html/talking.html
> "Wyjaśnianie śmierci dziecku". www.funeralplan.com . Źródło: 16 grudnia 2012 r. Http://www.funeralplan.com/askexperts/explain.html