Zagrożenia powiązane z MoMo (monoochronowymi błonami monoaminowymi)

Istnieje wiele zagrożeń związanych z ciążą bliźniaczą, ale niektóre z nich dotyczą tylko niektórych rodzajów bliźniąt. Bliźniaki MoMo to monozygotyczne wielokrotności, które rozwijają się w jednym, wspólnym worku owodniowym. Ta sytuacja powoduje ryzyko dla dzieci z powodu splątania się pępowiny.

Czym są Bliźniaki MoMo?

Termin MoMo jest skrótem od monoochniotycznego mononoionowego. Opisuje bliźnięta, które rozwijają się z pojedynczym kosmkiem i jednym workiem owodniowym.

Worek owodniowy jest workiem wody zawierającym płód, podczas gdy kosmówka jest błoną zewnętrzną.

Bliźniaki MoMo rozwijają się z pojedynczej kombinacji jaj / spermy, która dzieli się na dwie. Kiedy rozszczepienie jest opóźnione, zwykle około tygodnia po zapłodnieniu, proces powiększania się łożyska, kosmówki i worka owodniowego już się rozpoczął, a dwa zarodki rozwijają się w jednym, wspólnym worku. Tylko około 1 procent ciąż bliźniaczych wystąpi w ten sposób. Większość bliźniaków jednojajowych rozwija się z oddzielnymi torebkami lub czasami z osobnymi amnionami w obrębie wspólnego kosmówki. (Są one opisane jako monochlorowo-diamniotyczne lub MoDi.)

Jak są diagnozowani

Ultradźwięki to jedyny sposób na wykrycie bliźniaków MoMo. Podczas ciąży bliźniaczej większość matek jest rutynowo monitorowana za pomocą ultradźwięków. Lekarze będą szukać obecności membrany dzielącej, aby wskazać, że bliźnięta są w oddzielnych woreczkach. Brak membrany lub cienka lub niewyraźna linia może skłonić do dalszej analizy w celu potwierdzenia sytuacji.

Ryzyka

Bliźniacze płody łączą się z łożyskiem za pośrednictwem pępowiny. Spoczywanie razem w tym samym woreku stwarza ryzyko splątania się sznurka lub kompresji sznurka. Kable pępowinowe zapewniają istotną linię ratunkową dla niemowląt, dostarczając krew i składniki odżywcze, które pomagają im wzrastać i rozwijać się. Gdy dzieci poruszają się w macicy, kable mogą krzyżować się lub przyciskać do siebie, odcinając zasilanie.

Może to być sytuacja zagrażająca życiu. Im dłuższe są sploty przewodów, tym większe ryzyko uszkodzenia przewodów, a ryzyko śmierci u jednego lub obojga dzieci wzrasta.

Leczenie

Na szczęście nowoczesna technologia pozwala lekarzom obserwować dzieci w macicy i monitorować sytuację. Ultradźwięki o wysokiej rozdzielczości, obrazowanie dopplerowskie i testy bezstresowe pomagają ocenić objawy i zidentyfikować potencjalne problemy z linkami. Splątanie i kompresja przewodów to zwykle powolne procesy, więc rodzice i opiekunowie medyczni mają czas na podejmowanie decyzji. Niektóre sytuacje będą wymagały tak ścisłego monitorowania, że ​​przyszła matka musi pozostać w szpitalu.

Nie ma zatwierdzonego leczenia lub procedury, aby naprawić sytuację. Jedyną rezolucją jest dostawa dzieci. Praktycznie wszystkie dzieci z MoMo rodzą się przedwcześnie. Lekarze muszą zrównoważyć ryzyko stanu niemowlęcia w macicy w porównaniu z konsekwencjami wcześniactwa .

Jeśli kompresja kordu nastąpi we wczesnej fazie ciąży, dzieci mogą nie przetrwać. Niektórzy lekarze decydują się na planowanie porodu niemowląt z MoMo w wieku 32, 34 lub 36 tygodni, uważając, że środowisko macicy jest po prostu zbyt niebezpieczne w przeszłości. Czasami można podawać steroidy, aby pobudzić rozwój płuc u dzieci i zwiększyć ich szanse na przeżycie poza macicą.

Cięcie cesarskie jest obowiązkowe dla niemowląt z grupy MoMo, aby uniknąć wypadnięcia pępowiny, co ma miejsce, gdy drugi przewód dziecięcy zostanie wydalony po dostarczeniu pierwszego dziecka.

Więcej informacji

Źródła:

Prefume F, Fichera A, Pagani G, et al. Historia naturalna jednorodzinnych ciąż bliźniaczych: seria przypadków i systematyczny przegląd literatury. Prenat Diagn . 2015; 35 (3): 274-80.

Roque H, Gillen-Goldstein J, Funai E, Young BK, Lockwood CJ. Wyniki okołoporodowe w ciąży jednomiotycznej. J Matern Fetal Neonatal Med . 2003; 13 (6): 414-21.