Pomysły na radzenie sobie ze znęcaniem się nad młodzieżowymi drużynami sportowymi
Kiedy podpisujesz swoje dzieci dla sportu, oczekujesz od nich dobrej zabawy, ćwiczeń i nauki nowych umiejętności. Ale nic nie jest bardziej bolesne niż odkrycie, że aktywność sportowa twojego dziecka jest przyćmiona przez zastraszanie. Niezależnie od tego, czy jest to trener, który znęca się nad twoim dzieckiem, czy też jego kolega z drużyny, doświadczenie może być katastrofalne.
Na przykład, młody sportowiec może stracić pewność, że zaczyna słabo osiągać wyniki.
Może również grać niepewnie i martwić się o to, co inni o nim myślą. W ostatecznym rozrachunku, dzieci mogą stracić wszelką radość z uprawiania sportu i całkowicie rezygnować, gdy dochodzi do zastraszania w zespole.
Zastraszanie w sporcie może przybierać różne formy. Niektóre typowe przykłady to:
- Kierowanie członków zespołu, którzy nie wykonują tak dobrze, jak inni.
- Zastraszanie najbardziej obiecujących graczy, aby wyeliminować konkurencję o najlepsze pozycje i światłocień.
- Kierowanie, zastraszanie i zmuszanie nowych członków zespołu i zmuszanie ich do udowodnienia, że należą do zespołu.
- Łączenie się z członkami zespołu, ponieważ "lider" w zespole nie lubi ich.
- Kierowanie do kogoś, ponieważ przyciąga uwagę i uwielbia trenera lub wydaje się być ulubieńcem trenera.
- Nękanie członków zespołu, gdy popełniają błąd podczas gry.
- Grożenie członkom zespołu, że dobrze radzą sobie w grach i praktykach, ponieważ mogą ukraść centrum uwagi.
Co możesz zrobić, aby przestać prześladować
Jeśli twoje dzieci mają do czynienia ze znęcaniem się w sporcie, oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby pomóc zakończyć sytuację.
Dowiedz się wszystkiego o znęcaniu się. Zacznij od przeczytania o różnych typach sprawców, o czynnikach ryzyka, aby stać się tyranem i jak rozpoznać znaki ostrzegawcze.
Im więcej wiesz o zastraszaniu, tym lepiej przygotujesz się do pomocy dziecku.
Posłuchaj swojego dziecka. Omawiając przypadki zastraszania, ważne jest, aby to dziecko rozmawiało. Dowiedz się, co się dzieje i jak go nęka. Upewnij się, że pytasz także, co chce z tym zrobić. Celem nie jest przejęcie, ale pozwolenie dzieciom na stanie się rzecznikami.
Wzmocnij swoje dziecko. Daj swoim dzieciom narzędzia do radzenia sobie ze znęcaniem się, jak odejście, mówienie osobie dorosłej lub mówienie łobuzowi mocnym głosem, by przestał. Opowiadanie o tym, by znosić przeszkodę, wymaga odwagi, ale czasami jest to najlepsze działanie, jakie dzieci mogą podjąć, gdy zajmują się łobuzami na polu. Na przykład twoje dziecko może powiedzieć: "Mam dość twojego dramatu, chcę tylko dobrze się bawić". Zachowaj też ostrożność, aby dzieci nie przepraszały za swoje umiejętności w tym sporcie. Wyposaż je w pomysły na radzenie sobie w trudnych sytuacjach. Naucz je, jak się bronić przed łobuzami i jak przeciwstawić się prześladowcy .
Podejmij zobowiązanie, aby pomóc rozwiązać problem, ale zwróć uwagę na życzenia dziecka. Zawsze dobrze jest poprosić o opinię swojego dziecka, zanim pójdziesz prosto do trenera.
Czasami twoje dziecko będzie obawiać się odwetu i musisz być wrażliwy na tę troskę podczas rozwiązywania problemu. Pracuj razem, aby wymyślić jakieś rozwiązania.
Przekształć zastraszanie w szansę na wzmocnienie umiejętności samoobrony. Zachęcaj dziecko do rozmowy z trenerem na temat znęcania się. Kiedy uczysz swoje dzieci, aby broniły się przeciwko łobuzom, zamiast wchodzić i zapewniać ochronę, twoje dzieci rozwiną pewność siebie.
Sięgnij do autokaru. Poproś trenera, aby spotkał się z Tobą osobiście, aby przedyskutować zastraszanie. Przeprowadzając spotkanie twarzą w twarz, demonstrujesz, że jesteś zdecydowany rozwiązać ten problem.
Możesz również udokumentować wszystkie przypadki zastraszania, aby pokazać, co się dzieje. Będzie to również pomocne w przypadku nasilenia się sytuacji i skontaktowania się z organami ścigania lub innymi źródłami zewnętrznymi.
Zapytaj trenera, w jaki sposób zostanie skierowane zastraszanie. Upewnij się, że trener wie, że Twoim celem jest, aby Twoje dziecko znowu czuła się bezpiecznie w drużynie. Zapytaj, jakie kroki zamierza podjąć trener, aby zapewnić bezpieczeństwo Twojego dziecka. Upewnij się, że trener uświadamia sobie, że nawet jeśli zastraszanie ustanie, po prostu przebywanie w pobliżu łobuza może nadal powodować stres i niepokój dziecka. Dowiedz się, jak ta sytuacja zostanie rozwiązana.
Kontynuuj trening z trenerem, aby upewnić się, że zastraszanie zostało rozwiązane. Jeśli zastraszanie nie zostało rozwiązane lub trener nie traktuje sytuacji poważnie, możesz rozważyć wyjście ponad głowę trenera. Jeśli to nie rozwiąże problemu, być może trzeba będzie usunąć dziecko z sytuacji. Czy prześladowanie jest na tyle poważne, że można w nim zaangażować organy ścigania? Czy Twoje dziecko może grać w innym zespole? Podawanie dzieciom opcji, a nie naleganie, aby je "starali się", jest zawsze najlepszym podejściem.