Istnieje wiele popularnych mitów, które są rozpowszechniane wśród nowych rodziców przez członków rodziny, przyjaciół, a czasem nawet ich pediatrów. Wiele z tych mitów to po prostu "stare opowieści żon" i chociaż generalnie nie są one szkodliwe, mogą być mylące dla nowego rodzica, który próbuje nauczyć się robić to, co właściwe dla swoich dzieci.
Mit 1: Zielony lub żółty cieknący nos oznacza, że Twoje dziecko ma infekcję zatokową i potrzebuje antybiotyków
Zwykle nie jest to prawda.
Infekcja zatokowa jest powszechnie określana jako mająca zielony lub żółty katar, który utrzymuje się przez ponad 10 do 14 dni bez poprawy. Wiele innych infekcji wywołanych przez wirusy może również powodować zielony katar, ale w przeciwieństwie do infekcji zatok, infekcje te nie będą reagowały na antybiotyk.
Większość rodziców rozumie różnicę między infekcją wywołaną przez wirus a infekcją wywołaną przez bakterie i że tylko bakteryjne infekcje reagują na antybiotyki. Ale wielu wierzy w mit, że zielony katar oznacza infekcję zatok, co może prowadzić do niepotrzebnego przyjmowania antybiotyków przez dziecko. Należy więc pamiętać, że podczas gdy zielony lub żółty wyciek oznacza, że twoje dziecko ma infekcję, jeśli nie trwało dłużej niż 10 do 14 dni, prawdopodobnie jest to tylko przeziębienie, które samo w sobie będzie lepsze. I to nie dlatego, że twoje dziecko najprawdopodobniej sam sobie poradzi, że antybiotyki nie są wykorzystywane do infekcji wirusowych, ale dlatego, że po prostu nie działają na tego typu infekcje.
Mit 2: Gorączka jest dla ciebie zła
Gorączka sama w sobie nie jest szkodliwa ani niebezpieczna i jest mało prawdopodobne, aby spowodowała uszkodzenie mózgu lub inne problemy. Nawet drgawki gorączkowe (napady wywołane gorączką) nie są zazwyczaj niebezpieczne. Gorączka nie jest chorobą. Zamiast tego jest to objaw, który może towarzyszyć wielu chorobom wieku dziecięcego, zwłaszcza infekcjom.
Zasadniczo powinieneś skontaktować się z pediatrą, jeśli twoje dziecko w wieku poniżej trzech miesięcy ma temperaturę w odbycie powyżej 100 ° F, jeśli twoje dziecko w wieku od 3 do 6 miesięcy ma temperaturę powyżej 101 ° C lub jeśli niemowlę w wieku powyżej 6 miesięcy ma temperaturę powyżej 103 F.
Dla większości starszych dzieci to nie tyle liczba, ale raczej to, w jaki sposób działa twoje dziecko. Jeśli twoje starsze dziecko jest czujne, aktywne i zabawne, nie ma trudności w oddychaniu, dobrze się odżywia i śpi, lub jeśli temperatura szybko spada po leczeniu domowym (i czuje się dobrze), to niekoniecznie musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Dlatego stare powiedzenie "nakarmić przeziębienie, głodować gorączką" nie działa. Jeśli twoje dziecko ma gorączkę i jest głodne, niech je.
Należy jednak pamiętać, że gorączka nie jest jedynym objawem poważnej choroby. Podczas gdy niektóre dzieci mają się dobrze w temperaturze 104 F, inne mogą być śmiertelnie chore z temperaturą 101 F lub nawet bez gorączki lub niskiej temperatury. Niezależnie od tego, czy dziecko ma gorączkę, czy jest bardzo rozdrażniona, zdezorientowana, letargiczna (niełatwo się obudzi), ma trudności z oddychaniem, ma szybki i słaby puls, odmawia jedzenia lub picia, wciąż jest nieostrożne nawet po obniżeniu gorączki, ma silny ból głowy lub inne szczególne dolegliwości (palenie z oddawaniem moczu, jeśli utyka, itp.), lub jeśli ma gorączkę i utrzymuje się przez więcej niż 24 do 48 godzin, to powinien zadzwonić do lekarza pediatry lub natychmiast zgłosić się do lekarza.
Mit 3: Gorączka jest dla ciebie dobra
Podczas gdy gorączka jest oznaką, że twoje ciało walczy z infekcją, obniżenie gorączki nie sprawi, że zajmie ci to dłużej infekcję. Niekoniecznie trzeba leczyć gorączkę dziecka, ale w większości przypadków gorączkę można traktować jako miarę komfortu. Leczenie gorączki, zwłaszcza jeśli jest spowodowane przez infekcję, nie pomoże dziecku w poprawie ani szybciej, ale może pomóc poprawić jej samopoczucie. Jeśli Twoje dziecko ma gorączkę, szczególnie jeśli ma niską klasę, ale nie czuje się źle, to nie musisz go specjalnie zmniejszać.
Leczenie gorączki może obejmować zastosowanie odpowiedniej do wieku dawki zmniejszającego gorączkę leku dostępnego bez recepty, w tym produktów zawierających acetaminofen (Tylenol) lub ibuprofen (Motrin lub Advil).
Jeśli twoje dziecko ma infekcję, użycie reduktora gorączki nie pomoże dziecku osiągnąć poprawy szybciej, ale prawdopodobnie sprawi, że poczuje się lepiej. Powinieneś również dać dziecku dużo płynów, gdy ma gorączkę, aby nie został odwodniony. Należy pamiętać, że leczenie gorączki ma zwykle pomóc dziecku poczuć się lepiej, więc jeśli ma gorączkę, ale nie czuje się źle, zwłaszcza jeśli gorączka ma niską klasę, nie trzeba leczyć gorączki.
Czy można bezpiecznie zamieniać acetaminofen i ibuprofen? Jeśli używasz prawidłowej dawki każdego leku we właściwym czasie, to prawdopodobnie jest to bezpieczne, chociaż nie ma żadnych badań, które udowodniłyby, że pomaga. Problem polega na tym, że łatwo się pomylić i podać dodatkową dawkę jednego lub innych leków. Jeśli zmieniasz na przemian reduktory gorączki, zapisz harmonogram z czasami, w których podajesz leki, tak aby właściwe lekarstwo było zawsze podawane we właściwym czasie.
Mit 4: Przyczyny ząbkowania
Gorączka, biegunka, wymioty lub wysypki pieluszkowe. Nie prawda. Ząbkowanie może wywołać u niektórych dzieci pewne zamieszanie i nocne przebudzenie, ale jeśli Twoje dziecko ma inne objawy, zwłaszcza wysoką gorączkę, powinieneś poszukać innej przyczyny, takiej jak infekcja wirusowa, która jest bardzo częsta w czasie, gdy zęby dzieci są wchodząc. Pierwsze zęby twojego dziecka zaczną przychodzić w ciągu od trzech do szesnastu miesięcy (zwykle około sześciu miesięcy). Dwa dolne przednie zęby będą pierwszymi, które pojawią się, a następnie cztery zęby górne od czterech do ośmiu tygodni. Twoje dziecko będzie nadal dostawać nowe zęby, dopóki nie ma wszystkich dwudziestu zębów, gdy ma trzy lata, a większość dzieci otrzymuje około czterech nowych zębów co cztery miesiące.
U większości dzieci ząbkowanie powoduje jedynie nasilone ślinienie i pragnienie żucia twardych rzeczy, ale w niektórych powoduje łagodny ból i drażliwość, a dziąsła mogą być spuchnięte i delikatne. Aby temu zaradzić, możesz energicznie masować obszar przez kilka minut lub pozwolić mu żuć na gładkim, twardym pierścieniu ząbkowanym. Chociaż większość dzieci nie potrzebuje ząbków do żucia lub leczenia acetaminofenem lub ibuprofenem w celu bólu, można je stosować w razie potrzeby.
Mit 5: Musisz zagotować wodę przed przygotowaniem butelki dla niemowląt
Ten jest rzeczywiście kontrowersyjny. Gotowanie wody podczas przygotowywania mieszanki dla niemowląt było powszechnie zalecane, a następnie uznano je za niepotrzebne. W 1993 r. Wybuch cyklosporii ze skażonej wody w Milwaukee spowodował, że urzędnicy ponownie zalecili gotowanie wody podczas przygotowywania mieszanki dla niemowląt.
Jeśli mieszkasz w mieście ze zdezynfekowaną wodą i przygotowujesz butelki po jednym na raz, gotowanie wody lub sterylizacja butelek i sutków prawdopodobnie nie jest konieczna. Możesz użyć tej wody z kranu i butelki można myć w gorącej wodzie z mydłem lub w zmywarce. Jeśli nie jesteś przekonany, że twoje zaopatrzenie w wodę jest bezpieczne lub jeśli używasz dobrze wody, to powinieneś gotować wodę przez pięć minut przed przygotowaniem receptury.
Mit 6: Dawanie dziecku płatków pomoże mu spać przez całą noc
Jest to jeden z najczęstszych mitów, który po prostu nie jest prawdziwy. Kiedy twoje dziecko zaczyna spać przez całą noc, ma więcej wspólnego z jego rozwojem i dobrą rutyną do spania, kiedy uczy się zasypiać sam, a nie jak głodny czy pełny. I pamiętaj, że wiele dzieci nie zaczyna spać przez całą noc, dopóki nie mają około 3 do 4 miesięcy.
Mleko matki lub mleko dla niemowląt zapewnia wszystkie potrzeby żywieniowe Twojego dziecka przez co najmniej pierwsze 4 do 6 miesięcy życia, więc nie spiesz się, aby rozpocząć spożywanie pokarmów stałych . Rozpuszczanie substancji stałych zbyt wcześnie może spowodować u dziecka rozwój alergii pokarmowych. W ciągu pierwszych kilku miesięcy przewód pokarmowy Twojego dziecka nie jest tak rozwinięty, a wprowadzenie ciał stałych w tym momencie może być zbyt trudne w obsłudze. Innym powodem, dla którego nie podaje się pokarmów stałych wcześniej niż od 4 do 6 miesięcy, jest niezamierzone przekarmienie, ponieważ młodsze dzieci nie mogą dawać sygnałów, gdy są pełne, na przykład odwracają się lub wykazują brak zainteresowania. Trzecim powodem zatrzymania na ciele stałym jest niezdolność dziecka do prawidłowego połknięcia ciał stałych przed 4 do 6 miesiącem życia, co może potencjalnie spowodować udławienie.
Mit 7: Kolka została spowodowana ...
Nie wiadomo, co powoduje kolkę, ale zwykle nie uważa się jej za ból brzucha, alergie na formułę, żelazo w mieszankach dla niemowląt lub gaz. Wiadomo, że normalne niemowlęta mają okresem wybredności pod koniec dnia, który zaczyna się, kiedy mają dwa do trzech tygodni i że może to być ich sposób na "wydmuchanie pary" lub radzenie sobie z normalnym bodźcem ich dnia. Być może dzieci z kolką są bardziej wrażliwe na tę normalną codzienną stymulację. Wiadomo również, że dzieci z kolką nie mają trudniejszych temperamentów i nie są bardziej nadwrażliwe, ponieważ dorastają.
Kolka jest częstym problemem, dotykającym od 10 do 25% wszystkich noworodków. Definiuje się go jako powtarzający się nieopłacalny płacz u zdrowego i dobrze odżywionego niemowlęcia. Zwykle zaczyna się w wieku około dwóch do trzech tygodni, jest w najgorszym wieku w wieku sześciu tygodni, a następnie stopniowo poprawia się i ostatecznie ustala się samodzielnie przez trzy do czterech miesięcy. Najczęstszymi objawami kolki są nagłe krzyki i płacz, które mogą trwać dłużej niż dwie do trzech godzin naraz. Niemowlęta z kolką często wydają się być dotknięte bólem i trudno je pocieszyć. Podczas płaczu zwykle przepuszczają dużo gazu, wyciągają nogi, a ich brzuch może wydawać się twardy lub rozszerzony. Większość dzieci z kolką ma jeden lub dwa epizody tego rodzaju płaczu każdego dnia. Pomiędzy tymi epizodami zwykle działają dobrze.
Jeśli Twoje dziecko nie ma refluksu lub alergii na formułę, nie ma lekarstw, które zapobiegałyby kolkom. Kilka wskazówek, które pomogą poradzić sobie z kolką, dopóki sama się nie wyjaśni, to uspakajać samego siebie i innych członków rodziny, że jest to łagodny problem, który zawsze wyjaśnia się sam, bez żadnych długoterminowych skutków. Niektóre rzeczy, które możesz spróbować, aby pocieszyć twoje dziecko to pieszczoch, przytulanie, rytmiczne kołysanie, chodzenie lub jazda, ciepłe kąpiele, śpiewanie, rytmiczne dźwięki, masaże lub używanie smoczka, windup swing lub wibrującego krzesła. Żadna z tych miar nie działa dla wszystkich dzieci, ale możesz spróbować jednego lub dwóch na raz, dopóki nie znajdziesz tego, co działa dla Twojego dziecka.
Jeśli nic nie działa, po prostu połóż dziecko i pozwól mu płakać przez krótki czas. Zawsze pamiętaj, że to nie było nic, co zrobiłeś lub czego nie zrobiłeś, co spowodowało, że twoje dziecko miało kolkę iw ostateczności spróbujesz zrobić sobie przerwę, mając członka rodziny lub przyjaciela, który pomaga troszczyć się o twoje dziecko.
Mit 8: Twoje dziecko potrzebuje codziennej witaminy
Szacuje się, że codziennie multiwitamina jest podawana 25 do 50% dzieci w Stanach Zjednoczonych, chociaż zazwyczaj nie jest to konieczne dla większości dzieci ze średnią dietą, nawet jeśli Twoje dziecko jest wybrednym jedzeniem . Niektóre dzieci, które mają słabą lub ograniczoną dietę, choroby wątroby lub inne chroniczne problemy medyczne, szczególnie te, które prowadzą do złego wchłaniania tłuszczu, takie jak mukowiscydoza, mogą potrzebować suplementów witaminowych i mineralnych, aby zapobiec niedoborom.
Przedwcześnie urodzone niemowlęta i dzieci karmione wyłącznie piersią, o bardzo ciemnej skórze lub ograniczonej ekspozycji na światło słoneczne, mogą również potrzebować suplementów witaminowych. Również dzieci mogą potrzebować suplementów fluoru, jeśli nie piją fluorkowanej wody.
Chociaż możesz dać swojemu dziecku odpowiedni dla wieku multiwitaminowy, jeśli Ty lub Twój Pediatra czuje, że Twoje dziecko potrzebuje jednego, prawdopodobnie lepiej jest spróbować osiągnąć jego codzienne wymagania lub zalecaną dzienną dietę, zapewniając mu zrównoważoną dietę. Spożywanie diety o minimalnej ilości porcji sugerowanej przez Food Guide Pyramid zapewni dziecku zalecaną dzienną dawkę większości witamin i minerałów.
Mit 9: Mobilny wózek dla dzieci pomoże Twojemu dziecku nauczyć się chodzić szybciej
Zasadniczo nie należy korzystać z mobilnego wózka dziecięcego , ponieważ nie pomoże to dziecku w nauce chodzenia szybciej i może być niebezpieczne, jeśli sprawi, że dziecko będzie zbyt mobilne. Stacjonarne piechury są o wiele bezpieczniejsze. Jeśli korzystasz z urządzenia mobilnego, upewnij się, że obszar jest zabezpieczony przed dziećmi i ze schodów, a Twoje dziecko jest przez cały czas nadzorowane.
Mit 10: Powinieneś / nie powinnaś pozwolić swoim dzieciom spać w swoim łóżku
Nie ma jednoznacznych dobrych lub złych sposobów na spanie twojego dziecka i jeśli ty i twoje dziecko jesteście zadowoleni z obecnej rutyny, powinniście się do tego przyzwyczaić. Nie jest jednak dobrze, jeśli chodzi o zmaganie się z dzieckiem, jeśli jest on nadmiernie sfrustrowany, mocno opiera się kładzeniu do łóżka lub jeśli budzi się tak bardzo, że on lub inni członkowie rodziny nie kończą uzyskanie odpowiedniego snu.
Mit 11: Nie powinieneś dawać mleka ani innych produktów mlecznych swojemu dziecku, gdy jest chory, ponieważ zwiększy produkcję śluzu lub sprawi, że będzie on grubszy
Na ogół nie jest to prawdą, chyba że dziecko ma alergię na mleko. Kiedy twoje dziecko jest chore, możesz pozwolić mu jeść jego zwykłą dietę, tak jak jest tolerowane. Jeśli Twoje dziecko nie chce jeść, możesz spróbować typowej diety BRAT (banany, ryż, mus jabłkowy i grzanki) z dużą ilością płynów, a następnie zastosować dietę, ponieważ będzie tolerował to.
Mit 12: Możesz powiedzieć, że dziecko ma stwardnienie rozsiane po prostu patrząc na niego
Jest to powszechny mit propagowany przez lekarzy, ale nie jest to prawda. Podczas gdy większość rodziców martwi się o prątek gardła, gdy ich dziecko ma infekcję gardła (zapalenie migdałków), istnieje również wiele wirusów, które powodują infekcje, które wyglądają bardzo podobnie do paciorkowca. Jeśli twoje dziecko ma ból gardła z gorączką i czerwonym, opuchniętym gardłem lub migdałkami z białą ropą na ciele, to powinno być widziane przez jego lekarza, aby mógł on być badany na obecność krtani. Jeśli testy na paciorkowce są ujemne, infekcja gardła Twojego dziecka jest spowodowana przez wirus, a antybiotyki nie będą działały. Infekcje wirusowe gardła zwykle ustępują w ciągu dwóch do trzech dni bez leczenia.
Większość badań wykazała, że lekarze i inni pracownicy służby zdrowia mają rację tylko o połowę, gdy uważają, że dziecko ma strept po fizycznym egzaminie. Więc jeśli twoje dziecko było leczone za każdym razem, gdy wyglądało na to, że miał paciorkowca, to może być nadmiernie leczone lub źle traktowane antybiotykami przez połowę czasu.
Mit 13: Powinieneś rozpocząć trening nocny, gdy Twoje dziecko ma _______ miesięcy
Chociaż większość dzieci wykazuje oznaki gotowości do rozpoczęcia treningu nocnego pomiędzy 18 miesiącem a 3 rokiem życia, nie ma ustalonego czasu, w którym należy rozpocząć. Kiedy zacząć trening nocnika ma więcej wspólnego z rozwojem fizycznym i fizycznym dziecka, a czas, kiedy to występuje, jest różny u różnych dzieci. Oznaki, że Twoje dziecko jest gotowe do rozpoczęcia treningu nocnego, to pozostawanie suchym przez co najmniej 2 godziny na raz, regularne ruchy jelit, możliwość wykonywania prostych instrukcji, nieprzyjemność dla brudnych pieluszek i chęć ich zmiany, prośba o skorzystanie z nocnik krzesło lub toaleta, i prosić, aby nosić regularną bieliznę. Powinieneś również wiedzieć, kiedy dziecko ma oddać mocz lub wykonać wypróżnienie poprzez mimikę twarzy, postawę lub to, co mówi. Jeśli Twoje dziecko zaczęło Ci mówić o zabrudzeniu pieluchą, powinieneś go pochwalić za poinformowanie cię o tym i zachęcić go, by powiedział ci z góry następnym razem.
Mit 14: Kara i dyscyplina to te same rzeczy
Dyscyplina to nie to samo co kara. Zamiast tego, dyscyplina ma więcej wspólnego z nauczaniem i obejmuje uczenie dziecka od złego, jak szanować prawa innych, które zachowania są dopuszczalne, a które nie, mając na celu pomóc w rozwoju dziecka, które czuje się bezpieczne i kochane , jest pewny siebie, samodyscyplinujący się i wie, jak kontrolować swoje impulsy, i który nie jest nadmiernie sfrustrowany normalnymi stresami dnia codziennego.
Powinieneś rozumieć, że to, jak się zachowujesz, kiedy dyscyplinujesz swoje dziecko, pomoże ci ustalić, jak twoje dziecko zachowa się lub źle zachowuje w przyszłości. Jeśli poddasz się, gdy twoje dziecko wielokrotnie kłóci się, staje się gwałtowne lub ma napad furii, wtedy nauczy się powtarzać to zachowanie, ponieważ wie, że możesz w końcu poddać się (nawet jeśli tylko raz na jakiś czas się poddasz) . Jeśli będziesz konsekwentny i konsekwentny, dowie się, że nie opłaca się walczyć, robiąc to, co i tak będzie musiał zrobić. Niektóre dzieci będą jednak czuły się tak, jakby wygrywały, jeśli odkładałyby na coś, czego nie chciałyby robić nawet przez kilka minut.
Bądź konsekwentny w swoich metodach dyscyplinowania i jak karałeś swoje dziecko. Dotyczy to wszystkich opiekunów. To normalne, że dzieci sprawdzają swoje granice, a jeśli nie potrafisz określić, jakie są granice, to będziesz zachęcał do kolejnych niewłaściwych zachowań.
Mit 15: Jeśli Twoje dziecko źle sobie radzi w szkole, ma krótki dystans uwagi i łatwo się rozprasza, a następnie ma zaburzenie nadpobudliwości psychoruchowej
Istnieje wiele powodów, dla których nastolatki nie radzą sobie w szkole, w tym brak motywacji do robienia dobrze, problemy w domu lub z rówieśnikami, złe nawyki pracy lub umiejętności studiowania, problemy emocjonalne i zachowania, trudności w uczeniu się (takie jak dysleksja ), nadpobudliwość psychoruchowa zaburzenie, upośledzenie umysłowe lub poniżej średniej inteligencji i inne problemy medyczne, w tym lęk i depresja. Ważne jest, aby znaleźć przyczynę słabych wyników Twojego dziecka, zwłaszcza jeśli nie radzi sobie z nim, i opracować plan leczenia, tak aby mogła ona maksymalnie wykorzystać swój potencjał i zapobiec rozwojowi problemów z niską samooceną, zachowaniem problemy i depresja.
Czasem trudno jest ustalić, czy problemy dziecka w szkole są spowodowane innymi problemami medycznymi, takimi jak depresja, czy te inne problemy zaczęły się z powodu słabej wydajności szkoły. Dzieci, które źle radzą sobie w szkole, mogą być narażone na wiele stresów i opracować różne sposoby radzenia sobie z tym stresem. Niektórzy mogą uzewnętrznić swoje uczucia, co może prowadzić do problemów z zachowaniem i zachowaniem lub zostać klaunem klasy. Inne dzieci będą internalizować swoje uczucia i rozwiną prawie codzienne skargi na bóle głowy lub brzucha. Wymagana jest gruntowna ocena przez doświadczonego profesjonalistę, aby prawidłowo zdiagnozować dzieci ze złożonymi problemami. Kiedy zdajesz sobie sprawę, że Twoje dziecko ma problem w szkole, powinieneś umówić się na spotkanie ze swoim nauczycielem, aby omówić problem. Inne zasoby, które mogą być pomocne, w tym rozmowa ze szkolnym psychologiem lub doradcą lub pediatrą.
Mit 16: Dzieci i młodzież nie popadają w depresję, a jeśli tak, to nie potrzebują leczenia
Depresja u dzieci od dawna jest lekceważonym problemem zdrowotnym.
Depresja u dzieci może, jeśli nieleczona, wpływać na wyniki i uczenie się w szkole, interakcje społeczne i rozwój normalnych relacji z rówieśnikami, poczucie własnej wartości i nabywanie umiejętności życiowych, relacje rodzic-dziecko oraz poczucie więzi i zaufania dziecka, może prowadzić do nadużywania substancji, zachowania destrukcyjne, przemoc i agresja, problemy prawne, a nawet samobójstwa. Według Amerykańskiej Akademii Pediatrii samobójstwo jest trzecią najczęstszą przyczyną śmierci dzieci i nastolatków, tuż za wypadkami i przemocą. Co więcej, myślenie depresyjne może stać się częścią rozwijającej się osobowości dziecka, pozostawiając długofalowe efekty na resztę życia dziecka.
Najczęstszymi objawami depresji u dzieci i młodzieży były: smutek, niemożność odczuwania przyjemności, drażliwość, zmęczenie, bezsenność, brak poczucia własnej wartości i społeczne wycofanie się. Dzieci są również bardziej narażone na objawy fizyczne (np. Bóle brzucha i bóle głowy) niż nastolatki, halucynacje, pobudzenie i skrajne lęki. Z drugiej strony, nastolatki wykazywały bardziej rozpaczliwe myśli, zmiany wagi i nadmierną senność w ciągu dnia.
Mit 17: Powinieneś zmusić swojego wybrednego eatera do skończyć kolację
Nie prawda. Zmuszanie dziecka do jedzenia, gdy nie jest głodne, jest dobrym sposobem na zachęcanie do problemów z karmieniem w przyszłości.
Najlepszym sposobem na zapobieganie problemom z karmieniem jest nauczenie dzieci jak najwcześniej karmić się, zapewniać im zdrowe wybory i pozwalać na eksperymenty. Posiłki powinny być przyjemne i przyjemne, a nie źródłem zmagań.
Typowe błędy pozwalają waszym dzieciom pić zbyt dużo mleka lub soku, aby nie były głodne ciał stałych, zmuszając dzieci do jedzenia, gdy nie są głodne, lub zmuszając je do spożywania pokarmów, których nie chcą.
Chociaż należy zapewnić trzy dobrze zbilansowane posiłki każdego dnia, należy pamiętać, że większość dzieci spożywa tylko jeden lub dwa pełne posiłki dziennie. Jeśli Twoje dziecko spożywa dobre śniadanie i lunch, to nie ma problemu, że nie chce jeść dużo na kolacji. Chociaż Twoje dziecko prawdopodobnie będzie się wahało próbować nowych produktów spożywczych, powinieneś je podawać tylko raz lub dwa razy w tygodniu (na przykład jedna łyżka zielonej fasoli). Większość dzieci spróbuje nowego jedzenia po 10-15-krotnym zaoferowaniu.
Mit 18: Fizyczna kara jest skuteczną techniką dyscypliny
Powinieneś unikać fizycznej kary. Klapsy nigdy nie okazały się bardziej skuteczne niż inne formy dyscypliny i prawdopodobnie sprawią, że Twoje dziecko stanie się bardziej agresywne i rozgniewane, i nauczy go, że czasami można zaakceptować uderzenie innych.
Mit 19: Powinieneś po prostu obserwować swoje dziecko z mową lub opóźnieniami motorycznymi, ponieważ prawdopodobnie najprawdopodobniej wyrośnie z niego
Jeśli uważasz, że Twoje dziecko nie spełnia normalnych etapów rozwoju mowy lub języka, jest narażone na wysokie ryzyko wystąpienia problemów ze słuchem lub ma problemy z wydajnością w szkole, bardzo ważne jest, aby jego słuch został formalnie przetestowany przez profesjonalistę. Ponownie, nie wystarczy, że myślą, że Twoje dziecko słyszy, ponieważ reaguje na głośne uderzenie lub dzwonek w gabinecie lekarskim lub dlatego, że przychodzi, gdy dzwonisz do niego z innego pokoju.
Rodzice są zazwyczaj pierwszymi, którzy uważają, że jest problem z rozwojem mowy dziecka i / lub słuchu, a ta troska rodzicielska powinna wystarczyć do rozpoczęcia dalszej oceny. Oprócz formalnego przesłuchania i oceny rozwoju dokonywanej przez ich pediatrę, dzieci z opóźnieniami mowy i języka powinny zostać skierowane do programu interwencji wczesnego dzieciństwa (dla dzieci poniżej 3 lat) lub lokalnego okręgu szkolnego (dla dzieci powyżej 3 lat), tak aby ocena i leczenie mogą być inicjowane przez psychologa (jeśli jest wskazane) i / lub logopedy / patologa.
Wczesna diagnoza jest również ważna, jeśli dziecko ma opóźnienia ruchowe, aby można było rozpocząć leczenie, a Twój lekarz prawdopodobnie skieruje Cię do programu wczesnej interwencji, jeśli twoje dziecko nie spełnia odpowiednich wiekowych kamieni milowych, takich jak siedzenie lub chodzenie.
Mit 20: Powinieneś zawsze lub nigdy nie powinien __________
Jest bardzo mało rzeczy, które powinieneś zawsze lub nigdy nie powinieneś robić, gdy opiekujesz się swoim dzieckiem. Ogólnie rzecz biorąc, powinieneś ufać swoim instynktom, a jeśli to, co robisz, działa dobrze, to zazwyczaj możesz go trzymać. Jeśli twoje metody lub techniki nie działają, spróbuj czegoś innego lub uzyskaj pomoc.